Μείωση φωσφορικού φορτίου

Το νερό είναι ένας από τους σημαντικότερους φυσικούς πόρους . Οι επιφανειακοί υδάτινοι πόροι , ποτάμια , λίμνες , αρδευτικές τάφροι κλπ επηρεάζονται από την συνεχόμενη μόλυνση λόγω της χρήσης γεωργικών λιπασμάτων, από την έλλειψη αποχετευτικών δικτύων σε οικισμούς τα χωριά και την επιβάρυνση από την βιομηχανία .Με δεδομένο  ότι τα λύματα δεν περιέχουν μόνο οργανικό φορτίο αλλά περιέχουν και χημικό φορτίο (κυρίως φωσφορικό από τα ανθρώπινα λύματα αλλά και από τα πάσης φύσεως οικιακής χρήσης  απορρυπαντικά), το νερό μολύνεται και γίνεται χημικά ενεργό. Σαν συνέπεια, στο χημικά ενεργό νερό αρχίζουν να διαλύονται διάφορα χημικά στοιχεία από την σύνθεση των εδαφών Το αποτέλεσμα αυτής της χημικής διεργασίας λέγεται Ευτροφισμός. Όταν δεν υπάρχουν  επιδράσεις από ανθρώπινους  παράγοντες  ο ευτροφισμός  αποτελεί βραδύ  φυσικό φαινόμενο. Όταν όμως  η αύξηση των θρεπτικών συστατικών προέρχεται από την ανθρώπινη δραστηριότητα τότε  είναι αποτέλεσμα ρύπανσης.

Ο φώσφορος είναι από τους κυριότερους παράγοντες που συμβάλλουν στην μόλυνση των υδάτινων πόρων. Επιταχύνει την κατανάλωση του οξυγόνου , προκαλεί δυσοσμία και εμποδίζει την επαναχρησιμοποίηση του νερού εν γένει.

Ο μόνος τρόπος να εμποδίσουμε την ανάπτυξη φυκιών είναι η μείωση του ευτροφισμού των επιφανειακών υδάτινων πόρων.

Οι σηπτικές δεξαμενές οι οποίες δέχονται τα λύματα από την κατοικία είναι συνήθως με περισσότερους από ένα θάλαμο δηλαδή είναι με δύο η τρεις θαλάμους και κατασκευάζονται από μπετόν , ενισχυμένο πλαστικό υλικό η από πολυαιθυλένιο.

Ο λόγος για τον οποίο απαιτείται η ύπαρξη τριών θαλάμων είναι ότι :

• Συγκρατούν τις ακαθαρσίες οι οποίες περιέχονται στα λύματα καθώς τα βαρύτερα στερεά (η λάσπη ) κατακάθονται στον πυθμένα της σηπτικής δεξαμενής ενώ τα ελαφρά στερεά επιπλέουν στην επιφάνεια.
• Λειτουργούν για την αποθήκευση των βαρύτερων στερεών (της λάσπης)                                      

Εάν η συντήρηση (άδειασμα) των δεξαμενών δεν γίνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα τότε ο φωσφόρος που παραμένει στις σηπτικές δεξαμενές αυξάνεται με μεγάλη ταχύτητα. Η έλλειψη οξυγόνου ,έχει σαν αποτέλεσμα η λάσπη που υπάρχει στις σηπτικές δεξαμενές , να σαπίζει και όταν η οξειδοαναγωγική δυνατότητα χαμηλώσει σε επίπεδα κάτω από -300 mV, ο φώσφορος απελευθερώνεται στο περιβάλλον μέσω του νερού που φεύγει από την σηπτική δεξαμενή και απορροφάτε στο έδαφος. Οι ενώσεις αλουμινίου ως χημικές πηκτικές ουσίες στην επεξεργασία αποβλήτων είναι η καλύτερη λύση σε περιοχές όπου δεν υπάρχει κεντρικό δίκτυο αποχέτευσης, επειδή τα φωσφορικά άλατα παραμένουν στις σηπτικές δεξαμενές ακόμη και σε αναερόβιες συνθήκες. Ακόμα κι αν η συντήρηση ( άδειασμα) της σηπτικής δεξαμενής παραμεληθεί και η λάσπη στη δεξαμενή αρχίσει να σαπίζει, δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος τα φωσφορικά άλατα να διαλυθούν στο νερό.
Επιπλέον αιωρούμενα στερεά και βακτήρια συσσωματώνονται και παραμένουν στον πυθμένα της σηπτικής δεξαμενής.

Ένας επιπλέον λόγος για χρήση ενώσεων αλουμινίου στην επεξεργασία λυμάτων είναι η δυνατότητα τους να δεσμεύουν τον φώσφορο σε μια ευρεία κλίμακα του Ph (4-10) όταν το Ph των οικιακών λυμάτων συνήθως παραμένει κοντά στο 7.
Ένα γραμμάριο φωσφόρου σε υδάτινο πόρο είναι ίσο με 140 γραμμάρια φύκια που μετριούνται ως ξηρό στερεό υλικό και είναι επαρκές για να λιπάνει 1700 γραμμάρια αύξησης. Όσον αφορά τις θρεπτικές ουσίες, τα μη επεξεργασμένα απόβλητα μπορούν να προκαλέσουν την δευτερογενή κατανάλωση οξυγόνου που είναι πενταπλάσια της κατανάλωσης οξυγόνου του αρχικού οργανικού φορτίου. Εάν ο φώσφορος είναι χημικά δεσμευμένος , δεν απελευθερώνεται στο οικοσύστημα και έτσι δεν μπορεί να είναι αιτία του ευτροφισμού.